We gingen met z’n allen naar Dierenpark Amersfoort. Want sinds juli 2015 is daar iets nieuws te vinden: De Grote Wildernis. En die moesten we natuurlijk beleven.

Met onze drie Freek Vonkjes-in-het-klein zochten we de start van de Grote Wildernis op. Dat hadden meer mensen bedacht, want de wachtrij was een dik half uur, maar dat mocht de pret niet drukken. Naast het pad waar alle ouders geduldig stonden te wachten, lag een klein bosje met mosheuveltjes die erom schreeuwden versierd te worden met blommetjes en takken die graag van de ene naar de andere plek versleept wilden worden. Genoeg vermaak voor het kleine spul dus.

Vestje aan, fietsen maar
De kleinste kindjes zonder zwemdiploma kregen een reddingsvestje aan, we tikten twee euro’s af voor een fietsboot (gelukkig! De boten zijn voor vier personen, maar met drie kleine kindjes mochten we ook met z’n vijven in één boot. Wel zo gezellig en erg fijn dat de mensen van Dierenpark Amersfoort niet zo streng zijn).

Amersfoort Grote Wildernis review uitje 10

BuitenHelden in actie! Daar gaan we.

Stuurmanskunsten
Terwijl de grote mensen de beenspieren inzetten om de boot vooruit te krijgen, zaten de drie ontdekkers op het voorsteven om alles in de Grote Wildernis in de gaten te houden. Ze konden ringstaartmaki’s, de kroon- en roodbuikmaki’s op het eiland van een afstandje aanschouwen, maar ook door een verrekijker. Heel expeditiewaardig! Na het apeneiland trapten we onszelf vlak langs de giraffen en de zebra’s. Die waren ineens heel dichtbij, leuk!

Fietsen is overigens één ding, sturen is een tweede. De boten varen door een soort geul, er zijn aan beide kanten geleiders, die de afdwalende zielen op het juiste pad houden. Echter, zelfs mét vaargeul presteren veel bestuurders het nog om overdwars te gaan liggen (en ik zweer het: ik heb een hoop ervaring met sturen en bochtjes draaien, maar dit valt soms helemaal niet mee) en dan heb je meteen een fikse opstopping. Wel goed voor het avontuurlijke gevoel, want wankelend op je waterfiets de boot van de kant afduwen geeft toch een beetje extra sjeu aan de vaartocht :)

D’r uit!
Na een tocht van ongeveer 20 minuten door de meandere wateren om het apen-eiland heen, kwamen we weer bij het startpunt, waar we hoffelijk uit het bootje geholpen werden. Kudos voor de jongen die met oeverloos geduld alle twijfelende, wiebelige, wankelende kinderen, dames en (dat mogen we eigenlijk niet zeggen, maar ook die hebben een handje nodig) mannen aan wal hielp.

Apeneiland
Na onze vaart namen we nog een kijkje op het Apeneiland. Daar konden we even rondwandelen tussen de maki’s. Die waren blijkbaar heel moe van al die bezoekers, want die lagen met z’n allen op een paar vierkante meter lekker te slapen.

Dus?
De BuitenHelden vonden De Grote Wildernis erg leuk! Ik dacht eerst (naar aanleiding van de beschrijving) dat we ergens halverwege op een eiland terecht zouden komen, maar dat was niet het geval. Vond ik wel jammer, ik had nog iets meer expeditie verwacht. Maar al met al is het een ontzettend leuk tochtje en er valt genoeg te zien. Volgens de kleintjes was het een succes, dus wij raden ‘m aan aan ouders met jonge kinderen!

Meer info: www.dierenparkamersfoort.nl

 

Delen:Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Email this to someone