Kinderfeestjes. Voorbereiden, veel regelen, ideetjes, energie, geld en moeite. En aan het einde van het feestje mag iemand je opvegen. Herkenbaar?

Dan is dit blog een goede om te lezen. Als het niét herkenbaar is trouwens ook, want we willen toch allemaal weten hoe we een geslaagd, relaxed en bijna gratis kleuterkinderfeestje kunnen organiseren?

Van glitters naar schapen
Na een heleboel Lillyfee, prinsessen en glitters die ons tijdens de vijfde verjaardag van dochterlief om de oren vlogen, koos ze dit jaar voor iets heel anders. We gooiden een balletje op na ons bezoek aan Heidestein: ‘Dame, wil je je verjaardagsfeestje tijdens het schapenscheerfeest vieren?’. Het antwoord was een volmondig ja.

 Wat nemen we mee? Bijna… niets.
Daar gingen we. Met een tas waar alleen drinken, boterhammen met kaas, krentenbollen en – nou, vooruit – cakejes en versiering in zaten, reden we richting de schaapskooi op Landgoed Heidestein. Het werd nét mooi weer (dát is wel een ingrediënt voor een geslaagde missie) dus we aten een paar boterhammen en krentenbollen en waren toen getuige van schapen die hun dikke winterjas uit mochten trekken. De schapen moesten stuk voor stuk op hun billen zitten, tot grote pret van de kleuters voor het hek.

Spinnewiel… 
Er was ook een dame die de schapenwol meteen tot draden spon. Op een spinnewiel, dat was verdraaid interessant! Stel je voor dat je je prikt…en dan 100 jaar gaat slapen. Gelukkig Bleven mijn kleuters allemaal wakker. Dezelfde dame maakte met de kindjes ook kaarsen van bijenwas, die ze vervolgens mochten versieren. Trotse gezichten. Want zélf een kaars gemaakt! We bliezen even uit tijdens een ritje met de paardenkar. Spannend, want halverwege het bos liepen we vast op een smal paadje, dus moest iedereen eruit om de draai te kunnen maken. Ternauwernood gelukt. Wauw.

Huttenbouwers
Na een beetje spielerei met cake, slagroom en versiersels, trokken de mini’s een sprintje: het bos in. En daar vonden we grote takken. We bouwden eerst een ‘kampvuur’. Aangezien moeders heel goed met grote (stukken van) bomen kunnen sjouwen, maakten we er al snel grote takkenhutten naast. Slepen. Slepen. Hijsen, sjouwen, sjorren en dichtmaken. Aanwijzingen van links en rechts, de hutten werden steeds groter en groter. We stonden versteld van het enthousiasme en de naadloze samenwerking tussen de kleintjes. Tegen een uur of half vijf  werd het echt tijd om naar huis te gaan, en raad eens; ze waren met geen stok het bos uit te krijgen :)

Kinderfeestje geslaagd. Met een dikke 11+. Dit was het leukste feestje in jaren. En we hopen dat een heleboel vaders en moeders eenzelfde feestje met hun kinderen mogen beleven.

 

Delen:Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Email this to someone